Beebee

 

 

คิดถึงกันบ้างนะจ๊ะ

 

เพื่อนๆ บีไปฝึกงานที่ อ.ค่ายบางระจัน จ.สิงห์บุรีนะ ถ้าออนไม่เจอก้ไม่ต้องงงว่าหายไปไหนนะ มาบอกไว้ก่อนไปตั้ง1เดือนแหนะ

 

ถ้าคิดถึงก้โทรไปคุยล่ะกันนะ ช่วงนี้ยุ่งๆจิงๆ ไม่รู้ว่าไปฝึกที่โรงพยาบาลที่นั่นจะลำบากรึป่าว เตรียมของกินไปเต็มเลย เหอะๆ

 

ไปวันที่28นี้แล้วอ่ะก็คือวันพรุ่งนี้ กลับมาวันที่21กันยา พอกลับมาก้สอบอีก1วัน แล้วก้คงกลับบ้านเลนมั้ง ไม่ได้กลับบ้านมาตั้ง3-4เดือนล่ะ

 

 คิดถึงพ่อกับปม่จะแย่  งี้แหละปี4แล้ว ทจะจบแล้ว เหนื่อยๆ  เห้อ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยนะ ถ้าแอมได้อ่านบล็อกเค้า เค้าคิดถึงแกมากเลยนะ

 

ไม่ได้คุยกะแกเลยไว้กลับมาจากออสเตรเลียแล้วค่อยเจอกัน ไม่งั้นแกก็โทรหาฉันบ้างแล้วกัน เพราะแกโทรถูกกว่า 55+  วันนี้ไปก่อนล่ะ จัดของยังไม่

 

เสร็จเลยอ่ะ   ถ้ากลับมาแล้วค่อยคุยกันนะเพื่อนๆ(ในเอ็ม)   บายๆค่ะ

 

เหรียญในมือ (2)...
> >> >>>เคยได้ยินไหมที่ผู้ใหญ่มักจะบอกว่าถ้าจะรักใคร คิดจะแต่งงานกับใคร
> >> >>>ถ้าเป็นผู้ชายให้นึกถึงตอนที่ผู้หญิงคนนั้นหน้า
> >>มันอยู่ในครัว
> >> >>>นั่งเลี้ยงลูก ไม่ได้แต่งหน้า ไม่น่ามอง
> >> >>>ถ้าเป็นผู้หญิง ให้นึกถึงตอนที่ผู้ชายคนนั้นหัวล้าน อ้วนพุงพลุ้ย
> >> >>>นุ่ง กางเกงขาสั้นอยู่กับบ้าน ไม่หล่อไม่เท่อีกต่อไป
> >> >>>เรารับได้ไหม เรายังจะรักเขาอยู่ไหม…เพราะเมื่อถึงตอนนั้น
> >>ความสวยงาม
> >> >>>ภายนอกจะค่อยๆ หมดไป ความรู้สึกเป็นพิเศษกับคนๆ
> >> >>>นี้จะถูกความเคยชินเข้ามาแทนที่
> >> >>>แต่เราจะยังรักเขาอยู่ได้ก็ด้วยความดี ในตัวเขา ความเข้าใจ
> >> >>>ความเอื้ออาทรต่อกัน…
> >> >>>
> >> >>>มีคนเคยกล่าวไว้อีกว่าถ้าจะรักใครสักคนให้พยายามใช้สมองในอัตราที่ใกล้ๆ
> >> >>>กับการใช้หัวใจ อย่ารักจนหลง อย่าให้ ความรักทำให้เราตาบอด
> >> >>>ให้มองด้วยสายตาคนภายนอกซึ่งเป็นคนที่ปรารถนาดีต่อเรา
> >> >>>ว่าเขามีความเห็นอย่างไร
> >> >>>การปรึกษาผู้ ที่อาบน้ำร้อนมาก่อนยังคงได้ผลดีอยู่เสมอ…
> >> >>>
> >> >>>อย่าหลงคนที่ตอนจีบตอนเพิ่งคบกันเขามาคอยเอาใจ
> >>
> >> >>>เพราะไม่มีใครทำอะไรโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน…ถ้าเราไม่รัก ไม่สนใจเขา
> >> >>>ไม่เคยดีกับเขาเลย วันนี้เขาอาจยังอยู่กับเราและดีกับเรา
> >> >>>แต่ถ้าวันหนึ่งเขาเจอคนที่ดีกับเขามากๆ อย่างที่เขาดีกับ
> >>เราในวันนี้
> >> >>>เขาจะยังทนเราอยู่ไหม...
> >>อย่าหลงคนที่วันนี้เขาอดทนกับเราเหลือเกิน
> >> >>>เพราะความอดทนทุกคนมีขีดจำกัด…
> >> >>>
> >> >>>อย่า หลงคนที่ดีผิดปกติและทำกับเราอย่างคนพิเศษจนน่าใจหาย
> >> >>>เพราะไม่มีใครทำอย่างนี้ในเราได้ตลอดเวลาไปตลอดชีวิต…แต่
> >> >>>ให้เห็นค่าของคนที่ทำให้เรารู้สึกได้ว่าเขาพยายามและอยากจะทำอะไรให้เรา
> >> >>>อย่างน้อยก็เกือบๆ เท่ากับที่เขาอยากทำให้ตัวเขา
> >> >>>เอง…เพราะคนที่ให้เราได้ขนาดนี้หรือมากกว่านี้ก็คงมีแต่พ่อกับแม่เท่านั้น
> >> >>>ถ้าได้เจอคนแบบนี้ อย่าปล่อยให้ผ่านไป และรู้ไว้ ด้วยว่า
> >> >>>เราคือคนที่โชคดีที่สุดแล้ว… >
> >> >
> >> >>>
> >> >>>ในบางครั้งเมื่อเรารอความรักเรากลับหามันไม่พบ
> >> >>>แต่เมื่อเราไม่ต้องการมันกลับประดังเข้ามาจนตั้งตัวไม่ติด
> >> >>>ดังคำที่ว่า Love is something, That can't be predicted, It
> >>comes
> >> >>>as a surprise, When you least expect it > >
> >> >>>ไม่มีใครรู้หรอกว่าความรักที่แท้จริงจะมาถึงเมื่อไหร่
> >>เราจะได้เจอคนๆ
> >> >>>นั้นเมื่อไหร่ หรือคนๆ นี้ที่เจอจะใช่คนที่เรารอไหม
> >> >>>
> >> >>>บางคนอาจได้เจอคนๆนั้นตั้งแต่ยังเด็กเป็นเพื่อนเล่นกันมา
> >> >>>ในขณะที่บางคนกลับใช้เวลารอคอยครึ่งค่อนชีวิตกว่าจะได้ เจอ
> >> >>>บางคนคิดว่าใช่แน่นอนแล้ว แต่สุดท้ายกลับต้องแยกจากกัน
> >> >>>บางคนรู้จักกันมานานไม่ได้คิดอะไรกลับได้ลงเอยกันในที่ สุด…
> >> >>>
> >> >>>ความรักไม่ใช่เรื่องของการชั่งน้ำหนักว่าใครดีกว่าใคร
> >> >>>แต่เป็นเรื่องของใครเหมาะสำหรับเรามากกว่า ความรักขึ้นอยู่กับ
> >>โอกาส
> >> >>>เวลา สถานการณ์
> >>ถ้าคนที่เหมาะสมก้าวเข้ามาในชีวิตเราในเวลาที่เหมาะสม
> >> >>>เราพร้อม เขาพร้อม นั่นก็เป็นโชคของเรา
> >> >>>เป็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นในชีวิต… แต่ไม่ว่าจะอย่างไร
> >> >>>คนๆนั้นจะต้องยอมเสียสละ ยอมปรับตัวให้เข้ากับเรา ทำเพื่อเรา
> >>ในขณะ
> >> >>>เดียวกัน เราจะต้องเห็นค่าของเขามากพอที่เราจะเสียสละ
> >> >>>และปรับตัวเพื่อเขาเช่นกัน… > >
> >> >>>
> >> >>>คู่ของใครก็สำหรับคนนั้น… ถ้าคนๆนี้ของเราเขาทำเพื่อเราทุกอย่าง
> >> >>>ถึงเราจะไม่สวย ไม่หล่อ ไม่โดดเด่นกว่าใครๆ
> >> >>>เขาก็ยังคงมองเราเพียงคนเดียว ปฏิบัติต่อเราอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
> >> >>>และทำให้เรารู้สึกว่าเรามีค่าสำหรับเขาซะเหลือเกิน...
> >> >>>ถึงตอนนั้นคนรอบข้างเราจะดี จะน่ารัก จะเป็นยังไงไม่สำคัญแล้ว
> >> >>>ไม่ต้องพิจารณาแล้ว... เพราะถ้าเราได้เจอคนที่เหมาะสม ที่
> >> >>>เข้ากับเราได้ คนที่เราแน่ใจว่าเขามีค่าสำหรับเราจริงๆ
> >>
> >> >>>เราก็ไม่จำเป็นต้องมองใครอีกแล้วในโลกนี้... > >
> >>ถ้าหากไม่เจอคนๆนั้น
> >> >>>หรือไม่เจอคนที่เห็นค่าของเรา ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ
> >>เพราะเรามีค่า
> >> >>>และเราควรจะ รู้ว่าค่าของตัวเองมีมากเพียงใด..."เพชร"
> >> >>>ไม่ว่าจะมีคนพบหรือไม่ก็ยังเป็นเพชร ธาตุแท้ของเพชรไม่เคยเปลี่ยน
> >> >>>"เรา" ไม่ว่าจะ ได้เจอคนๆ นั้นหรือไม่ เราควรจะรู้ค่าของตนเอง
> >> >>>เห็นค่าของตนเอง
> >>และรู้ด้วยว่าคุณค่าของเราไม่เคยเปลี่ยนไปเช่นกัน…
> >> >>>เหมือนเหรียญในมือ ไม่ว่าเราจะอยากดูหรือไม่
> >> >>>ผู้ใหญ่จะแบมือให้ดูหรือไม่ เหรียญก็ยังคงเป็นเหรียญๆ เดิม
> >> >>>และค่าของมันก็ ไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิมเลย
 

 

 

 

 

 

 

ปกติไม่เขียนBlog เลยนะเนี่ย ไปอ่านของคนอื่นก็เลยทำให้อยากเขียนขึ้นมา ได้ระบายอะๆไรๆที่ไปเจอมาด้วย วันนี้ขึ้นวอร์ดเป็นวันแรกในฐานะฝึกเป็นหัวหน้าทีมพยาบาล ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกเครียดอะไรนะ แต่พอขึ้นไปดูแล้ว เหอะๆยอมรับว่าหนักใจมากๆค่ะ ไม่รุ้ว่าจะรอดรึป่าว ขึ้นวอร์ดเด็กซะด้วย เด็กอายุ4-15 ปี วันแรกก็โดนเด็กแกล้งซะแล้ว อยากจะร้องไห้ พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยหนูด้วย ต้องขึ้นวอร์ดเด็กตั้งเกือบ1เดือนทุกวัน ซึ่งภาคกุมารขอบอกเลยว่าเป็นอะไรที่ไม่ถนัดเลยแล้วก็ไม่ค่อยจะชอบด้วย แต่ก็ต้องทำให้มันผ่านไปได้ด้วยดี วันนี้ไม่ไหวแล้วขอระบายหน่อยนะ แล้วพรุ่งนี้เราจะตั้งใจใหม่ เตรียมตัวเตรียมใจพร้อมแล้ว (มั้งงงง) เหอะๆๆ  คิดว่าคงไหว(เด็กแสบๆทั้งน้านนนน) มาลองกันซักตั้ง ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายหน่อยนึง ต้องนอนก่อน5ทุ่ม ตื่นตี5 เป็นมนุษย์ตารางอีกแล้วค่ะ งี้แหละชีวิตพยาบาล  ทำไงได้เลือกมาแล้วนี่ค๊ะ แล้วก็ตั้งใจเลือกซะด้วย ช่วงนี้อาจไม่ค่อยได้ออนนะ ไม่ต้องสงสัยว่าบีหายไปไหน เพราะคิดว่างานต้องเยอะแน่ๆ ลงจากวอร์ดมาก็คงจะนอนตายแน่ๆ ปลงๆๆ เห้อ++วันนี้แค่นี้ก่อนนะ ไปทำงานก่อนน หือๆๆบายๆค่ะ